Zamioculcas wyróżnia się wyglądem przypominającym pióropusz. Grube łodygi magazynują wilgoć i składniki odżywcze, co zapewnia im niewyczerpaną wytrzymałość. To sprawia, że jest to jedna z najłatwiejszych roślin doniczkowych w historii. Zamioculcas pozostaje niewzruszony w rękach zapominalskich właścicieli, wiernie zachowując swój zielony kolor.
| Pochodzenie | Afryka Wschodnia | Zapotrzebowanie na wodę | Pozwolić ziemi wyschnąć, podlewać 1 raz na 4 tygodnie |
| Stanowisko | Jasne do słonecznego | Nawożenie | Nawozić połową dawki 1 raz na 2 tygodnie, nie zimą |
| Pielęgnacja | Usuwać żółte/brązowe/zwisające liście | Toksyczność | Tak |
Zamioculcas zużywa mało wody, więc roślina nie będzie narzekać, jeśli raz zostanie zapomniana. Co więcej, lepiej dla rośliny jest pominąć jedno podlewanie, niż otrzymać zbyt dużo wody! Ziemia może spokojnie pozostać sucha przez 3 do 4 tygodni! Przy zbyt dużej ilości wody liście żółkną, a łodygi zaczną gnić. W razie wątpliwości lepiej nie podlewać Zamioculcas. Zimą Zamioculcas może spokojnie wytrzymać 6 do 8 tygodni bez wody.
W przypadku Zamioculcas trudno jest popełnić błąd co do stanowiska. Jeśli roślina stoi w bardzo jasnym lub nawet słonecznym miejscu (np. przy oknie), będzie szybko rosła. Może to jednak prowadzić do żółknięcia liści i zbyt szybkiego wzrostu rośliny (ugina się pod własnym ciężarem). W takim przypadku należy ustawić roślinę nieco dalej od światła. Jeśli roślina stoi w cieniu, co dobrze znosi, zahamuje to jej wzrost i roślina nie będzie szybko wytwarzać nowych liści ani łodyg. Minimalna temperatura: w nocy 5°C, w dzień 12°C.
Jeśli chodzi o przesadzanie, Zamioculcas nie jest zbyt wymagający. Wystarczy to robić raz na trzy lata. Najlepiej zrobić to wiosną. W tym okresie ewentualne uszkodzenia korzeni najszybciej się zregenerują. Roślinę można również przesadzić do większej doniczki bezpośrednio po zakupie, wtedy można dłużej poczekać z kolejnym przesadzaniem. Większa doniczka stymuluje wzrost i tworzy większy bufor wodny, ponieważ ziemia może wchłonąć więcej wilgoci.
Dodatkowe nawożenie jest ważne dla Zamioculcas, ponieważ jest to szybko rosnąca roślina i potrzebuje tych składników odżywczych. Zamioculcas potrzebuje dodatkowego nawożenia raz na dwa tygodnie w miesiącach wiosennych i letnich, ale zimą roślina „śpi” i wtedy nie jest to konieczne. Uwaga: jeśli roślina stoi w cieniu, jej wzrost zostanie zahamowany i dla rośliny będzie to jak zima (więc nie należy podawać dodatkowego nawozu). Wiosną lub latem podawaj niską dawkę nawozu Pokon do roślin zielonych. Zawsze dokładnie przeczytaj ulotkę lub opakowanie! Zamioculcas potrzebuje tylko połowy zalecanej dawki. W razie wątpliwości lepiej podać za mało nawozu niż za dużo, w przeciwnym razie korzenie rośliny mogą się zatkać lub spalić.
Zamioculcas nie jest zbyt wrażliwy na szkodniki i choroby. Jeśli jednak roślina ma z nimi problem, często łatwo je usunąć silnym strumieniem wody z opryskiwacza (liście dobrze to znoszą). Jeśli to nie pomoże, a Zamioculcas nadal cierpi z powodu szkodników, zalecamy natychmiastowe zwalczanie ich środkiem biologicznym lub chemicznym. Sprawdź opakowanie, aby uzyskać właściwe dawkowanie.
Zamioculcas jest umiarkowanie toksyczny dla ludzi i zwierząt, dlatego odradza się jego spożywanie.
Zamioculcas ma wygląd pióropusza. Dzięki grubym łodygom, które magazynują całą wilgoć, Zamioculcas może bardzo długo wytrzymać bez wody. Dzięki temu roślina jest bardzo łatwa w pielęgnacji i stanowi idealną roślinę doniczkową. Zamioculcas stoicko rośnie pod opieką zapominalskich właścicieli, pozostając przez cały rok jasnozielony.
Przeczytaj więcej