Buxus

Bukwica bardzo lubi wodę, dlatego w okresach suszy należy zapewnić jej odpowiednią ilość wody. Dotyczy to zarówno roślin doniczkowych, jak i tych rosnących w gruncie. Najlepiej jest podawać dużą ilość wody jednorazowo, zamiast codziennie po trochu. Należy pamiętać, aby woda była wylewana na ziemię, a nie na liście. Mokre liście są bowiem bardziej podatne na pleśń. Również zimą bukszpan może potrzebować dodatkowej wody, ponieważ roślina traci wodę poprzez parowanie z liści. We wszystkich przypadkach należy uważać, aby roślina nie stała w wodzie, ponieważ bukszpan jest podatny na gnicie korzeni.

Jeśli bukszpan został posadzony w doniczce zamiast w gruncie, należy go przesadzić po około 3 latach. Przesadzenie rośliny do większej doniczki zapewni bukszpanowi miejsce na wytworzenie nowych korzeni i pobudzi wzrost. Dzięki nowej ziemi doniczkowej roślina otrzyma również wystarczającą ilość tlenu i większy zapas wody. Umieść roślinę wraz z bryłą korzeniową w nowej doniczce i uzupełnij resztę nową ziemią doniczkową. Po przesadzeniu podlej roślinę dodatkową ilością wody i zastosuj nowy nawóz.

Bukwica jest rośliną zimozieloną, nawet w okresie zimowym. Wymaga to od niej dużego nakładu energii, dlatego roślina potrzebuje dodatkowego nawożenia. Jeśli bukwica nie otrzyma wystarczającej ilości składników odżywczych, jej wzrost będzie niewystarczający, a liście ulegną przebarwieniu. Rodzaj nawozu, jaki należy zastosować, zależy od miejsca uprawy i rodzaju gleby. Jeśli roślina rośnie w gruncie, można ją nawozić nawozami organicznymi i powlekanymi. Bukszpan w doniczce można nawozić wszystkimi rodzajami nawozów. We wszystkich przypadkach należy wcześniej dokładnie zapoznać się z ulotką, aby zastosować właściwą dawkę.

Aby uzyskać najpiękniejszy efekt, bukszpan najlepiej przycinać 2–4 razy w roku. Im częściej bukszpan jest przycinany, tym więcej liści wytwarza roślina, a tym samym tym bardziej bujny staje się krzew. Nie należy przycinać bukszpanu zimą, ale w okresie od maja do września, w mniej więcej równych odstępach czasu. Należy wybrać dzień pochmurny, ponieważ świeżo przycięte krawędzie mogą ulec poparzeniu w świetle słonecznym.

Bukse są podatne na różne choroby, ale nie ma potrzeby intensywnego zwalczania każdej z nich. Poniżej przedstawiono przegląd najczęściej występujących chorób oraz sposoby ich zwalczania:

• Ćma bukszpanowa – Jaskrawozielone gąsienice z czarną głową, które żywią się liśćmi bukszpanu. Można je zwalczać za pomocą środków biologicznych i chemicznych
• Choroba grzybowa – Zakażenie zaczyna się od czarnych plam/brązowienia na liściach. Po kilku dniach porażone liście opadają. Zakażenie zaczyna się od czarnych plam na liściach. Należy stosować odpowiednie środki grzybobójcze.
• Tłuszczówka przecinkowa – Gałązki i liście żółkną w wyniku uszkodzeń spowodowanych ssaniem. W przypadku poważnych uszkodzeń prowadzi to do obumarcia rośliny. Należy stosować odpowiedni środek owadobójczy od połowy maja, a po 14 dniach powtórzyć zabieg.
• Przędziorek bukszpanowy – ten niewielki przędziorek (0,3 mm) powoduje uszkodzenia liści w wyniku wysysania. Należy stosować odpowiedni środek roztoczobójczy od maja.

Buk jest trujący zarówno dla ludzi, jak i dla zwierząt. Sok z bukszu może powodować podrażnienia skóry u ludzi, a wszystkie części bukszu mogą być śmiertelne dla zwierząt. Im mniejsze zwierzę, tym mniej jest w stanie znieść. Jeśli zwierzę zjadło buksz, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.